W dowód pamięci ukończenia Szkoły Podoficerskiej

Pierwszy post. w związku z tym nie wypada zacząć inaczej, jak tylko prezentacją ciekawej fotografii Pierwszego Pułku Piechoty Legionów. Owa fotografia to typowe zdjęcie grupowe, jakie było wykonywane w czasach II RP przy okazji różnych oficjalnych sytuacji. W tym przypadku nie jest inaczej – dedykacja dla rodziców od jednego z uwiecznionych żołnierzy. Jest jednak coś, co wyróżnia to zdjęcie dodatkowo. Na fotografii widnieje  Kapitan Michał Galiński, dowódca Kompani Ciężkich Karabinów Maszynowych. Ale o nim nieco dalej.

Ta radosna grupa żołnierzy to pluton C.K.M. z 1 Pułku Piechoty Legionów w Wilnie. Zdjęcie zostało zrobione w roku 1929, najprawdopodobniej w maju, na zakończenie szkoły podoficerskiej. Na odwrocie fotografii znajduje się dedykacja dla rodziców żołnierza zaznaczonego fistaszkiem:

„W dowód pamięci ukończenia Szkoły Podoficerskiej i plutonu C.K.M. (maj 1929) Rodzicom Romek Wilno dn. 1. Lipca 1929 r.”

Dodatkowo długopisem jest wykonany dopisek:

„dca komp. Kpt Galiński (aresztowany za zabicie oficera z zazdrości)”

Kapitan Michał Galiński, to dosyć ciekawa postać. Urodzony 16 lipca 1893 roku w Wojsławiu, pow. Mielec, woj. Krakowskie. Uczestnik I wojny światowej w Legionach Polskich, oraz wojny polsko-bolszewickiej, podczas której przeszedł cały szlak bojowy 1 Pułku Piechoty Legionów. Odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari 5 kl., czterokrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych, czterokrotnie raniony: pod Kozinkiem (1915), Smorgoniami (1919), Boryspolem i Kijowem (1920). W latach 1923-1926 w stopniu porucznika pełnił rolę adiutanta Marszałka Józefa Piłsudzkiego.  Między innymi jest widoczny na fotografii z 13 maja 1926 roku, wykonanej w czasie „przewrotu majowego” na Moście Poniatowskiego -przed spotkaniem Marszałka Józefa Piłsudskiego z Prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej Stanisławem Wojciechowskim. Od 1927 roku w stopniu kapitana w 1 PPL  pełnił funkcję dowódcy kompanii C.K.M. Niestety nigdzie nie udało mi się zweryfikować informacji zawartej na fotografii o rzekomym aresztowaniu i zabiciu oficera z zazdrości. Zmarł młodo w wieku 42 lat. Jerzy Kunikowski w publikacji pod redakcją naukową Jana Tarczyńskiego i Czesława Andrzeja Żaka „Adiutanci Marszałka Józefa Piłsudzkiego” ostatnie lata życia Kpt Galińskiego opisuje następująco:

„W ciągu kilku lat pracy na stanowisku dowódcy kompanii kpt. Galiński wyróżniał się niezwykłą inicjatywą i energią w zakresie wyszkolenia i wychowania żołnierzy. Mimo dolegających mu ran odniesionych w czasie wojny, z pełnym poświęceniem oddawał się służbie – nie bacząc na własne korzyści i zdrowie. We wrześniu 1932 roku Michał Galiński trafił na oddział psychiatryczny w Szpitalu Szkolnym Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie. Badający go lekarze stwierdzili daleko posunięte porażenie postępujące mózgu i otępienie intelektualne. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Wilnie z dnia 30 stycznia 1934 roku, z powództwa żony Haliny Galińskiej, został ubezwłasnowolniony – na jego prawnego opiekuna wyznaczono powódkę. Zmarł w 1935 roku w Wilnie.”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Back To Top